De meeste migratieverhalen die misgaan volgen hetzelfde patroon. De nieuwe site gaat live, de eerste week lijkt alles in orde, en drie weken later blijkt het organische verkeer met dertig procent gedaald. Dan begint het zoeken — terwijl de oude site inmiddels offline is en niemand meer precies weet wat erop stond.
Bijna altijd ligt de oorzaak niet in de uitvoering, maar in de voorbereiding. Er is nooit een volledige lijst gemaakt van wat er stond. Daardoor kon ook niemand controleren of alles was meegegaan.
1. Inventariseer voordat je iets aanraakt
Begin met een complete lijst van elke URL op de huidige site. Niet de pagina’s die in het menu staan — alle URL’s. Oude campagnepagina’s, gearchiveerde nieuwsberichten, filtercombinaties, PDF-bestanden, taalvarianten.
Combineer daarvoor minimaal drie bronnen, want elke bron alleen mist iets:
- Een crawl van je site — vindt alles wat intern gelinkt is
- Search Console — vindt pagina’s die verkeer krijgen maar nergens gelinkt zijn
- Je serverlogs of analytics — vindt wat bezoekers werkelijk opvragen
De verschillen tussen die drie lijsten zijn interessanter dan de overlap. Een pagina die verkeer trekt maar nergens gelinkt is, ontbreekt gegarandeerd in je nieuwe sitemap.
2. Bepaal wat elke URL waard is
Niet elke pagina verdient evenveel aandacht. Zet naast elke URL drie getallen: organisch verkeer over de afgelopen twaalf maanden, het aantal verwijzende domeinen, en de posities waarop hij scoort.
Wat je bijna altijd ziet: een klein deel van je pagina’s is verantwoordelijk voor het overgrote deel van je waarde. Die groep krijgt individuele aandacht. De rest kun je in bulk behandelen.
—Een pagina zonder verkeer maar met tien verwijzende domeinen is waardevoller dan een pagina met vijfhonderd bezoekers en geen enkele link. Kijk niet alleen naar bezoekcijfers.
3. Beslis per URL, niet per patroon
De verleiding is groot om regels te maken: alles onder /blog/ gaat naar /kennis/, klaar. Dat werkt voor het grootste deel, maar juist de uitzonderingen kosten je posities.
Er zijn vier mogelijke uitkomsten per URL:
- 1Behouden — de pagina blijft bestaan, eventueel op een nieuw adres
- 2Samenvoegen — de inhoud gaat op in een andere pagina, met doorverwijzing
- 3Doorverwijzen — de pagina verdwijnt, maar de waarde gaat naar het dichtstbijzijnde alternatief
- 4Laten vervallen — de pagina verdwijnt zonder vervanging, bewust
Die laatste categorie mag bestaan. Een verlopen actiepagina uit 2019 hoeft nergens naartoe. Maar het moet een besluit zijn, geen vergissing.
4. Verwijs één keer door, niet in ketens
Bij een tweede of derde migratie ontstaan ketens: A verwijst naar B, B naar C, C naar D. Elke schakel kost snelheid, en zoekmachines volgen niet oneindig door.
Werk je oude redirects bij zodat ze rechtstreeks naar het eindpunt wijzen. Vervelend werk, maar het is de goedkoopste winst in het hele traject.
5. Meet vooraf, zodat je achteraf iets hebt
Leg vast hoe je site ervoor stond voordat je live gaat: posities op je belangrijkste zoekwoorden, organisch verkeer per sectie, aantal geïndexeerde pagina’s, laadtijden.
Zonder die nulmeting kun je na afloop niet vaststellen of een daling door de migratie komt of door iets anders. En je kunt niet aantonen wanneer je weer terug bent op niveau.
6. Kijk de eerste weken elke dag
De eerste veertien dagen na livegang zijn bepalend. Controleer dagelijks op 404-fouten in je logs, op redirects die niet werken, en op pagina’s die uit de index verdwijnen.
Een fout die je in week één vindt, herstel je in een uur. Dezelfde fout in week zes heeft al weken verkeer gekost en is vaak lastiger te herleiden.
Waar dit misgaat
Deze checklist is niet ingewikkeld. Wat hem zwaar maakt is de omvang: bij een site van duizend URL’s is stap 1 tot en met 3 al snel een week handwerk in spreadsheets. Precies daarom slaan teams het over, of doen ze het half.
Dat is de reden dat wij de Benchmark Agent en de Migratie Agent hebben gebouwd: die nemen de inventarisatie en de waardebepaling voor hun rekening, zodat de tijd overblijft voor het oordeel — welke pagina waarheen gaat, en waarom.